تفاوت‌ها در فعالیت مغز با دشواری در استفاده از راهبردهای حل مسئله ریاضی و سازگاری با آن‌ها در کودکان مبتلا به دیسکلکولیای رشدی مرتبط است.
انتخاب روش مناسب برای حل یک مسئله ریاضی می‌تواند به‌خودی‌خود برای کودکان مبتلا به دیسکلکولیای رشدی چالش‌برانگیز باشد؛ اختلالی که با دشواری مداوم در حل مسائل ریاضی شناخته می‌شود.
دیسکلکولیا یا اختلال ریاضی یک نوع اختلال ذهنی یادگیری از دسته ناتوانی های خاص یادگیری و اندکی اختلال تحولی هوش است که در آن ذهن فرد نمی تواند به آسانی یادگیری ریاضیات و درک مفاهیم آن را فرا بگیرد. به‌طور مثال مشکل در درک اعداد، درک محاسبات و مسئله ریاضی، درک مفاهیم ریاضیات و… گاهی اوقات از این مشکل، به‌طور غیررسمی به عنوان «نارساخوانی ریاضی» نام می‌برند، اگرچه این مشکل ذهنی با نارساخوانی ریاضی فرق دارد، زیرا شرایط متفاوتی در اینجا برقرار است.
مطالعه‌ای از دانشگاه استنفورد این مشکلات را به تفاوت‌هایی در فعالیت مغز مرتبط می‌داند و سرنخ‌هایی درباره فرایندهای دخیل در این اختلال که همچنان به‌خوبی شناخته نشده است، ارائه می‌کند.
فعالیت مغز عملکرد در راهبردهای ریاضی را پیش‌بینی می‌کند
الیور لاسنیک و همکارانش، راهبردهای حل مسئله و فعالیت مغز را در گروهی متشکل از ۶۸ کودک ۸ تا ۱۰ ساله بررسی کردند. آن‌ها در مقاله‌ای که در مجله JNeurosci منتشر شده است، دریافتند که فعالیت در یکی از سامانه‌های مغزی، بین کودکان مبتلا به دیسکلکولیای رشدی و کودکانی که مهارت بیشتری در استفاده از راهبردهای ریاضی داشتند، متفاوت بود. این فعالیت همچنین می‌توانست توانایی کودکان در شمارش و تغییر بین روش‌های مختلف حل مسئله را پیش‌بینی کند.
کودکان مبتلا به دیسکلکولیا برای تغییر راهبردهای خود زمان بیشتری نیاز داشتند و حساسیت کمتری نسبت به تغییر میزان دشواری مسائل نشان دادند. آن‌ها همچنین از راهبردهای مختلف با کارایی کمتری نسبت به سایر کودکان استفاده می‌کردند و با گذشت زمان، در انتخاب مناسب‌ترین روش پیشرفت قابل‌توجهی نداشتند.
ریشه‌های شناختی احتمالی دیسکلکولیا
پژوهشگران معتقدند دشواری‌های مداوم در استفاده از راهبردهای حل مسئله و کنترل توجه، تفکر و حافظه ممکن است در بروز دیسکلکولیای رشدی نقش داشته باشند. آن‌ها همچنین تغییرات در فعالیت مغز را به‌عنوان یکی از عوامل احتمالی مؤثر بر این رفتارها مطرح می‌کنند.
لاسنیک گفت:
نکته مهم این است که این مطالعه همچنین بر تفاوت‌های فردی مشاهده‌شده در دیسکلکولیا تأکید می‌کند و نشان می‌دهد که این اختلال، عملکرد شناختی و عصبیِ مختل‌شده را در فرایندهای مختلف در بر می‌گیرد.
منبع: Scitechdaily
