Browsing: فضا
پژوهشگران نشان داده‌اند که تفکیک‌پذیری محدود ابزارهای اندازه‌گیری فضاپیماها می‌تواند ساختارهای ظریف حرکت ذرات در کمربندهای تابشی زمین را پنهان کند و باعث شود یک حرکت کاملاً منظم و قابل‌پیش‌بینی، شبیه به پخشیدگی تصادفی (دیفیوژن) به نظر برسد.
پژوهشگران دانشگاه کیوتو با استفاده از تغییرات مداری حدود ۱,۲۰۰ ماهواره استارلینک، موفق به نقشه‌برداری از «تروموسفر» (دماکره) زمین شده‌اند؛ منطقه‌ای رقیق در لایه‌های بالایی جو که بررسی آن بسیار دشوار است.
ستاره‌ای در فاصله نزدیک به ۳۰,۰۰۰ سال نوری از مرکز یک کهکشان عظیم همسایه از هم گسیخته شد و سیاهچاله‌ای را در نقطه‌ای نمایان کرد که اخترشناسان کمتر انتظار دیدنش را داشتند.
محققان روش جدیدی برای کشف یخ آب مدفون در دهانه‌های قطبی ماه ارائه داده‌اند. این روش بر اساس اندازه‌گیری سرعت و بازتاب امواج لرزه‌ای است؛ یخ باعث سفت‌تر شدن خاک شده و سرعت امواج را دو تا سه برابر افزایش می‌دهد.
تلسکوپ فضایی اقلیدس (Euclid) موفق به کشف ۳۱ اختروش باستانی شده که قدمت آن‌ها به زمانی بازمی‌گردد که کیهان تنها ۶۷۰ میلیون سال سن داشت (حدود ۵ درصد از سن فعلی). این کشف که در نشریه Astronomy & Astrophysics منتشر شده، شامل دو مورد از کهن‌ترین اختروش‌های شناخته‌شده با انتقال به سرخ (Redshift) ۷.۶۹ و ۷.۷۷ است و تعداد اختروش‌های باستانی شناخته‌شده را بیش از دو برابر کرده است.
زمین ممکن است بسیار بیشتر از آنچه دانشمندان تصور می‌کردند در برابر طوفان‌های قدرتمند خورشیدی آسیب‌پذیر باشد و رویدادهای شدید می‌توانند به فناوری‌های مدرن، ضربه‌ای دو برابر سخت‌تر از آنچه مدل‌های قبلی پیش‌بینی می‌کردند وارد کنند.
اخترشناسان ستاره‌ای به نام S301 را در نزدیکی سیاهچاله کلان‌جرم مرکز کهکشان راه شیری (کمان A*) شناسایی کرده‌اند که می‌تواند نظریه گرانش اینشتین را در شرایطی فوق‌العاده و بی‌سابقه به آزمایش بگذارد.
جریان کم‌رمقی از گاز هلیوم که از یک سیاره خاکی دوردست در حال فرار است، چیزی را آشکار کرده که ستاره‌شناسان هرگز پیش از این به روشنی کشف نکرده بودند: وجود جو در اطراف سیاره‌ای شبیه به زمین در کمربند حیات (منطقه زیست‌پذیر) یک ستاره دیگر.
گروه بین‌المللی از پژوهشگران به سرپرستی مرکز زیست‌اخترشناسی (CAB)، برای نخستین بار قند چهارکربنه «اریرولوز» (Erythrulose) را در فضای بین‌ستاره‌ای شناسایی کردند.
ستاره بارنارد که در فاصله‌ای کمتر از شش سال نوری از زمین قرار دارد، میزبان چهار جهان کوچک است که شبیه هیچ سیاره‌ای در منظومه شمسی ما نیستند. این ستاره‌ی نزدیک که از نظر فاصله تا خورشید تنها پس از آلفا قنطورس در رتبه دوم قرار دارد، اکنون دقیق‌ترین پروفایل سیاره‌ای خود را به ثبت رسانده است.