Browsing: فضا

یک جهان در حال انبساط، تعریف فاصله را دشوارتر می‌کند؛ زیرا در حالی که نور در راه است، فضا مدام در حال رشد و بزرگ شدن است. اجرام همچنان از خود نور ساطع می‌کنند، اما همان‌طور که آن نور به سمت ما حرکت می‌کند، میانگین فاصله بین کهکشان‌ها افزایش می‌یابد.

دانشمندان با استفاده از «چرخش ساختگی» (synthetic rotation)، یک پدیده مشهور در سیاه‌چاله‌ها را در آزمایشگاه بازسازی کرده‌اند و یک نظریه ۵۰ ساله را به فناوری‌های دنیای واقعی نزدیک‌تر ساخته‌اند.

به نظر می‌رسد هر کهکشان جرم بسیار بیشتری نسبت به آنچه تلسکوپ‌ها می‌توانند رصد کنند، در خود جای داده است. بر اساس نظریه‌ای که در دانشگاه شفیلد (University of Sheffield) توسعه یافته، این ماده نامرئی که با نام ماده تاریک شناخته می‌شود، ممکن است با یک بعد پنهان پنجم در ارتباط باشد؛ بعدی که هندسه آن به‌طور طبیعی به نحوه رفتار ذرات ماده تاریک شکل می‌دهد.

یک تیم بین‌المللی از دانشمندان موفق به کشف ۳۱ مورد از قدیمی‌ترین اختروش‌هایی شده‌اند که تا به حال یافت شده است؛ این مجموعه شامل دو مورد از کهن‌ترین نمونه‌های شناخته‌شده نیز می‌شود. این اجرام خارق‌العاده زمانی که جهان تنها حدود ۶۷۰ میلیون سال سن داشت، با نور معادل یک تریلیون خورشید در حال درخشش بودند.

یک مارمولک صحرای بزرگ آفریقا (ساهارا)، الهام‌بخش رویکردی جدید در جابجایی و تحرک مریخ نوردها شده است. این تحقیق می‌تواند به ساخت کاوشگرهای توانمندتری منجر شود که قادرند مناظر شنی را با سهولت بیشتری پیمایش کنند.

بیش از یک دهه بود که این جهان باستانی، که به خاطر ظاهر گلگونش شناخته می‌شود، دانشمندان را سردرگم کرده بود. این جرم به عنوان یکی از سردترین همدم‌های با جرم سیاره‌ای که تاکنون به‌طور مستقیم تصویربرداری شده است، چنان کم‌نور است که تلسکوپ‌های زمینی برای تحلیل نور بازتاب‌شده از جو آن با دشواری زیادی روبه‌رو بوده‌اند.

شبیه‌سازی مریخ به زمین (ترافرمینگ) در تئوری غیرممکن نیست، اما حجم جرم، گرما، اکسیژن و انرژی مورد نیاز برای این کار، بسیار فراتر از توانمندی‌های فعلی بشر است. ترافرمینگ (زمین‌سازی) مریخ همیشه ایده‌ای ترسناک و دلهره‌آور بوده است. بازطراحی محیط زیست یک سیاره کامل، چالشی خارق‌العاده است و دهه‌ها مطالعه توسط دانشمندان و مهندسان به نتیجه مشابهی ختم شده است: مریخ در آینده نزدیک شبیه به زمین نخواهد شد.