یک مطالعه جدید در JNeurosci نشان داد که تجمع سریع‌تر پروتئین تاو (tau)، پروتئینی که ارتباط نزدیکی با آلزایمر دارد، با بدتر شدن علائم افسردگی در سالمندانی که از نظر شناختی سالم باقی مانده بودند، مرتبط است. تئودورا مارکووا از دانشگاه برندایس و همکارانش بررسی کردند که آیا تغییرات خلق‌وخو ممکن است تجمع تدریجی تاو در مغز در حال پیری را دنبال کند.
تاو به‌طور طبیعی به حمایت از ساختار داخلی نورون‌ها کمک می‌کند. اما زمانی که غیرطبیعی می‌شود، می‌تواند به شکل گره‌هایی جمع شود که عملکرد مغز را مختل می‌کنند. این گره‌ها یکی از ویژگی‌های بیولوژیکی تعیین‌کننده بیماری آلزایمر، در کنار رسوبات آمیلوئید بتا هستند.
تجمع تاو با بدتر شدن افسردگی همراه است!
پژوهشگران داده‌های مردان و زنان سالمند شرکت‌کننده در «طرح ابتکار عصب‌تصویربرداری بیماری آلزایمر» را تحلیل کردند. در طول بازدیدهای متعدد، شرکت‌کنندگان تحت تصویربرداری مغزی designed برای تشخیص تاو قرار گرفتند و پرسشنامه‌هایی را برای اندازه‌گیری علائم افسردگی تکمیل کردند.
در میان افرادی که نقص شناختی (حافظه، توجه و تفکر) نداشتند، سرعت تجمع تاو با سرعت افزایش علائم افسردگی مرتبط بود. سطوح بالاتر تاو همچنین نمرات بالاتر در ارزیابی‌های بعدی افسردگی را پیش‌بینی می‌کرد.
توالی این تغییرات پژوهشگران را به این نتیجه رساند که تجمع تاو ممکن است مقدم بر بدتر شدن علائم افسردگی باشد و بالقوه در آن نقش داشته باشد. این یافته‌ها ثابت نمی‌کنند که تاو مستقیماً باعث افسردگی می‌شود، اما به ارتباط بیولوژیکی اشاره می‌کنند که ممکن است پیش از زوال شناختی قابل اندازه‌گیری ظاهر شود.
الگویی محدود به تغییرات اولیه مغز
قابل توجه است که همین رابطه در شرکت‌کنندگان با اختلال شناختی خفیف یا بیماری آلزایمر مشاهده نشد. یک احتمال این است که پس از بروز علائم شناختی، سایر تغییرات مغزی، مشکلات پزشکی، داروها یا اثرات عاطفی ناشی از وخامت سلامت، جداسازی رابطه بین تاو و افسردگی را دشوارتر می‌کند.
نتایج همچنین ماهیت متنوع افسردگی در سالمندان را برجسته می‌کند. علائم خلقی می‌توانند از دلایل بسیاری ناشی شوند و نباید به‌عنوان مدرکی برای بیماری آلزایمر تلقی شوند. با این حال، پایش نحوه تغییر افسردگی در طول زمان می‌تواند مکمل تصویربرداری مغزی، تست‌های شناختی و سایر ابزارهای مورد استفاده برای شناسایی افرادی باشد که ممکن است با خطر بالاتر تخریب عصبی مواجه شوند.
مارکووا گفت:
کارهای آینده می‌توانند روند تکامل سطوح تاو و علائم افسردگی شرکت‌کنندگان را در دوره‌های طولانی‌تر دنبال کنند، به‌ویژه زمانی که برخی از آن‌ها دچار اختلال شناختی یا سطوح بالینی قابل‌توجه‌تر افسردگی می‌شوند. ادامه پیگیری این مسیرها، مشاهده نحوه ارتباط تغییرات خلقی زودهنگام با نتایج بالینی بعدی، و برقراری ارتباط با سایر روش‌های ردیابی توسعه بیماری آلزایمر، شفافیت بیشتری درباره روش‌های تعیین اینکه کدام افراد ممکن است در معرض خطر بیشتری باشند، فراهم خواهد کرد.
منبع: Scitechdaily
