برای تقریباً نیمی از بزرگسالان که مبتلا به فشار خون بالا هستند، کنترل این بیماری می‌تواند یک چالش مداوم باشد. محققان دانشگاه میزوری در حال بررسی این موضوع هستند که آیا پروتئینی به نام TG2 که در عروق خونی و برخی سلول‌های ایمنی یافت می‌شود، می‌تواند هدف جدیدی برای درمان باشد یا خیر.
در مطالعه‌ای که روی موش‌های ماده انجام شد، حذف TG2 از آن سلول‌های ایمنی، میزان افزایش فشار خون، سفت‌شدگی شریانی و التهاب ناشی از هورمونی به نام آنژیوتانسین ۲ (Angiotensin II) را کاهش داد. این یافته‌ها نشان می‌دهد که هدف قرار دادن این پروتئین می‌تواند به مقابله با التهابی که در ایجاد فشار خون بالا (هیپرتانسیون) نقش دارد، کمک کند.
فشار خون بالا خطر سکته‌های قلبی و مغزی را افزایش می‌دهد. اگرچه این بیماری عوامل زمینه‌ساز متعددی دارد، اما شناسایی فرآیندهای زیستیِ پشت آن می‌تواند روش‌های مشخص‌تری را برای مداخله در اختیار محققان قرار دهد.
کامیلا مانریک-آسودو (Camila Manrique-Acevedo)، استاد دانشکده پزشکی این دانشگاه و محقق در مرکز سلامت دقیق روی بلانت NextGen، گفت:
فشار خون بالا خطر بیماری‌های قلبی‌عروقی را به شدت افزایش می‌دهد و اگرچه داروها و درمان‌های موثری وجود دارد، اما بسیاری از مردم هنوز با کنترل فشار خون خود دست‌وپنجه نرم می‌کنند. اگر بتوانیم مکانیسم‌های بنیادی را که در وهله اول باعث بروز فشار خون بالا می‌شوند بهتر درک کنیم، شاید این امر روزی به درمان‌های دقیق‌تر با عوارض جانبی احتمالی کمتری منجر شود.
حذف TG2 جلوی جهش فشار خون را گرفت
پروتئین TG2 پیش از این از طریق تحقیقات روی عروق خونی، با سفت‌شدگی شریان‌ها مرتبط شده بود. اما این پروتئین در سلول‌های ایمنی که به تنظیم التهاب کمک می‌کنند نیز وجود دارد؛ موضوعی که این سوال را مطرح کرد که آیا فعالیت آن در آن سلول‌ها نیز در بروز فشار خون بالا نقش دارد یا خیر.
برای بررسی این موضوع، «مانریک-آسودو» با گیدو لاسترا (Guido Lastra)، دانشیار دانشکده پزشکی که آزمایشگاهش روی TG2 مطالعه می‌کند، همکاری کرد. لاسترا سرپرستی این مطالعه را بر عهده داشت که از سوی وزارت امور ایثارگران ایالات متحده نیز حمایت شده بود.
این تیم موش‌هایی با سطوح طبیعی TG2 در سلول‌های میلوئیدی (گروهی از سلول‌های ایمنی شامل گلبول‌های سفیدِ درگیر در التهاب) را با موش‌هایی مقایسه کردند که TG2 از سلول‌های آن‌ها حذف شده بود. به هر دو گروه، آنژیوتانسین ۲ (هورمونی که به تنظیم فشار خون کمک می‌کند) تزریق شد.
موش‌های دارای سطوح طبیعی TG2، طبق انتظار با افزایش فشار خون، التهاب و سفت‌شدگی شریانی مواجه شدند. اما این پاسخ‌ها در موش‌هایی که فاقد TG2 در سلول‌های میلوئیدی خود بودند، ضعیف‌تر و محدودتر بود. حذف این پروتئین به‌جای از بین بردن کامل اثرات، از شدت آن‌ها کاست.
آیا هدف قرار دادن TG2 می‌تواند به انسان‌ها کمک کند؟
این آزمایش به فعالیت TG2 در سلول‌های میلوئیدی به عنوان یک هدف احتمالی برای کاهش التهاب مرتبط با فشار خون بالا اشاره دارد. اینکه آیا مسدود کردن این فعالیت می‌تواند فشار خون بالا را در انسان‌ها به طور ایمن و موثر درمان کند یا خیر، هنوز باید اثبات شود.
«مانریک-آسودو» که بیماران را در بیمارستان دانشگاهی MU Health Care نیز درمان می‌کند و به عنوان متخصص غدد در بیمارستان یادبود کهنه‌سربازان هری اس. ترومن مشغول به کار است، تأکید کرد که این مطالعه روی موش‌های ماده تمرکز داشته است. تحقیقات آینده می‌تواند بررسی کند که با حذف TG2 از همان سلول‌ها در موش‌های نر چه اتفاقی می‌افتد، تا مشخص شود آیا این اثرات بر اساس جنسیت متفاوت است یا خیر.
او گفت:
شخصی‌سازی و سفارشی‌سازی درمان‌ها برای کسانی که بیشترین بهره را می‌برند، تمام آن چیزی است که پزشکی دقیق (Precision Medicine) به دنبال آن است.
منبع: Scitechdaily
